De Aminoff-Logue-gradering is een klinisch beoordelingsinstrument dat wordt gebruikt om de mate van neurologische invaliditeit te meten die wordt veroorzaakt door spinale vasculaire malformaties — met name spinale arterioveneuze malformaties (AVM’s) en spinale arterioveneuze fistels (AVF’s). Ze werd in 1974 beschreven door Michael Aminoff en David Logue.
Wat meet ze?
De schaal beoordeelt twee fundamentele functionele domeinen onafhankelijk van elkaar: het loopvermogen en de sfincterfunction (blaas- en darmcontrole). Deze twee domeinen worden afzonderlijk gescoord, waarbij aan elk een eigen graad wordt toegekend.
Gradering van het loopvermogen
Het loopvermogen wordt beoordeeld op zes niveaus, van 0 tot 5.
0 — Normaal looppatroon, geen enkele beperking.
1 — Zwakte of abnormaal looppatroon aanwezig, maar de patiënt is in staat zonder hulpmiddelen te lopen.
2 — De patiënt heeft een stok of één kruk nodig om te lopen.
3 — De patiënt heeft twee stokken of twee krukken nodig.
4 — De patiënt kan alleen lopen met ondersteuning of met behulp van een looprek.
5 — De patiënt is rolstoelafhankelijk of bedlegerig.
Gradering van de sfincterfunction
De blaas- en darmfunctie wordt beoordeeld op vier niveaus, van 0 tot 3.
0 — Normale sfinctercontrole.
1 — Urinaire en/of fecale aandrang of lichte incontinentie.
2 — Matige urinaire en/of fecale incontinentie.
3 — Volledige urinaire en/of fecale incontinentie.
Klinisch gebruik
De schaal wordt het meest gebruikt bij patiënten bij wie een spinale durale arterioveneuze fistel (SDAVF) is vastgesteld. Ze maakt een objectieve vergelijking van de neurologische toestand vóór en na de behandeling mogelijk, vergemakkelijkt de beoordeling van de doeltreffendheid van chirurgische of endovasculaire ingrepen en laat een zinvolle vergelijking van uitkomsten tussen verschillende centra toe.
De spinale durale AVF is een aandoening die een langzaam progressieve myelopathie kan veroorzaken die vaak gedurende lange tijd onopgemerkt blijft. De Aminoff-Logue-schaal biedt een concreet middel om neurologische verslechtering of verbetering te documenteren bij de follow-up van deze patiënten in de loop van de tijd.
Sterke punten van de schaal
De voornaamste reden waarom clinici de Aminoff-Logue-graderingsschaal hebben omarmd, is haar eenvoud. Ze vereist geen gespecialiseerde apparatuur of laboratoriumonderzoek en kan worden afgenomen in het kader van een kort neurologisch onderzoek. Haar vermogen om loopvermogen en sfincterfunction onafhankelijk van elkaar te meten is bijzonder waardevol bij spinale vaatziekte, waar deze twee domeinen niet altijd een parallel beloop volgen.
Beperkingen van de schaal
Zoals elke klinische schaal kent ook de Aminoff-Logue-gradering bepaalde beperkingen. Het ontbreken van een beoordeling van sensibiliteitsstoornissen, pijn en betrokkenheid van de bovenste ledematen is een opvallend tekort. Bovendien kunnen bepaalde tussenstappen in de loopvermogensscore — met name bij patiënten die gemengde hulpmiddelen gebruiken — door verschillende waarnemers anders worden geïnterpreteerd. Om deze redenen geven sommige onderzoekers er de voorkeur aan de schaal aan te passen of te combineren met andere neurologische beoordelingsinstrumenten.
Belang
De Aminoff-Logue-graderingsschaal wordt al meer dan een halve eeuw ononderbroken gebruikt op het gebied van spinale vaatziekten. De overgrote meerderheid van de hedendaagse klinische studies op dit terrein verwijst nog steeds naar deze schaal bij het rapporteren van behandelresultaten. Haar eenvoudige structuur en haar lange staat van dienst in zowel de klinische praktijk als het onderzoek zorgen ervoor dat ze een onmisbaar instrument blijft voor de beoordeling van neurologische uitkomsten bij spinale vasculaire pathologie.