Anevrizma lokalizasyonu, beyin anevrizmasının damar ağının hangi bölgesinde ve hangi arter üzerinde yer aldığını ifade eder. Anevrizmanın yeri yalnızca anatomik bir ayrıntı değildir; rüptür riskini, ortaya çıkardığı belirtileri ve seçilecek tedavi yöntemini doğrudan belirlediği için klinik kararların merkezinde yer alır.

Beyin anevrizmalarının büyük çoğunluğu, beynin tabanındaki damarların birbirine bağlandığı Willis poligonu çevresinde, özellikle arterlerin dallandığı bifürkasyon noktalarında gelişir. Bunun nedeni, kan akımının bu dönüş ve dallanma noktalarında damar duvarına en fazla basıncı uygulamasıdır.

Anevrizmaların yaklaşık yüzde 85-90’ı ön dolaşımda (anterior sirkülasyon) yer alır. En sık karşılaşılan yerleşimler anterior komunikan arter (AKom), internal karotid arterin posterior komunikan arter çıkışı (PKom) ve orta serebral arter (MCA) bifürkasyonudur. Geri kalan yüzde 10-15’lik kısım ise arka dolaşımda (posterior sirkülasyon) bulunur; bunların başında baziler arter tepesi ve vertebral arter ile PİKA birleşim noktası gelir.

Lokalizasyonun önemi pratikte kendini açıkça gösterir. Arka dolaşım anevrizmaları, örneğin baziler tepe yerleşimli olanlar, cerrahi olarak ulaşılması daha güç bölgelerdir ve çoğu zaman endovasküler tedaviye daha uygundur. PKom anevrizmaları okülomotor sinire baskı yaparak göz kapağı düşüklüğü ve pupil genişlemesine yol açabilir. Yerleşim ayrıca rüptür eğilimini de etkiler; bazı bölgelerdeki anevrizmalar aynı boyutta olsalar bile daha yüksek kanama riski taşır.

Özetle anevrizma lokalizasyonu, tedavi planlamasının ilk ve en belirleyici adımlarından biridir. Doğru tanımlanmış bir yerleşim, hem riskin öngörülmesini hem de hastaya en uygun tedavi yönteminin seçilmesini mümkün kılar.